Ik heb een trouwe vriend.
                Die me iedere dag bij staat
                als het me niet gaat.
                Hij staat dan steeds paraat.
 
                Mooi te weten dat er zo’n
                vriend bestaat. Onze
                vriendschap houd al jaren
                stand. Dag in dag uit ga hij
                met me mee.
 
                Slaat zijn armen om me
                heen om me te steunen
                en te troosten als het niet
                gaat.
 
                Maar van hem houden
                nee dat kan ik niet. Ik
                zou zo graag willen dat
                hij me verlaat. Maar echte
                vrienden verlaten je nooit
                ze blijven bij je tot aan je
                dood.
 
                Ik heb zijn vriendschap
                niet gevraagd hij heeft
                ze me gegeven en zo
                kwam hij in mijn leven.
 
                Mijn leven is totaal
                veranderd door zijn
                aanwezigheid. Vanbuiten
                is hij niet zichtbaar maar
                innerlijk maakt hij mij
               ‘t leven ontzettend zwaar.
 
                De naam van mijn vriend 
                "De ziekte van Crohn".
                Hij is de enige vriend die
                me na al die jaren trouw is
                gebleven. En zo’n trouwe
                vriend te hebben is niet fijn.
 
 
 
2005*
Lees meer...   (31 reacties)
 
 
 
 
 
 
                       Zoals een bloem de
                       zon nodig heeft om
                       open te kunnen bloeien.
                       Zoals de wind een
                       richting nodig heeft 
                       om te kunnen waaien.
                       Zoals de sterren en de
                       maan de nacht nodig
                       hebben om zichtbaar
                       te worden.
 
  
                       Zo hebben de mensen
                       elkaar nodig om liefde
                       en vriendschap te kunnen
                       geven. Maar door dat
                       men het onnatuurlijke
                       wil forceren en dit de
                       natuur veel schade
                       aanricht omdat men
                       de natuur niet meer
                       weet te respecteren
 
  
                       Men wil alles afdwingen
                       waardoor er geen liefde
                       en vriendschap meer kan
                       leven. Men wil alleen nog
                       in het onnatuurlijke leven.
 
  
                       De “ik “ wereld doet alle
                       dagen meer zijn intrede
                       of het nu op een onnatuurlijke
                       manier gebeurd heeft geen
                       tel. Het kan vandaag veel
                       mensen niets meer schelen. 
 
 
                       Maar men vergeet dat
                       onze kinderen de toekomst
                       van morgen zijn. Respecteer
                       de natuur en elkaar en
                       maak je eigen stukjes
                       geluk waar.
 
 
                       Zo zal de wereld op een
                       dag weer in vrede en op
                       een natuurlijke wijze
                       mogen verder leven
                       en kunnen we samen
                       met onze kinderen.Weer
                       naar de toekomst kijken.
 
 
  
Maart2007
 
Lees meer...   (20 reacties)
 
 
 
Omdat Bianca bij dit gedicht zo'n mooie
tekening heeft gemaakt wil ik het gedicht graag
nog een keer herplaatsten.
Dank je wel Bianca voor al je inzet.
 
 
 
 
              Jaren heb ik je gedragen.
              Maar je beschermde me
              niet meer. Wind en regen je
              gaf me totaal geen warmte
              en geborgenheid meer.
 
 
              Toch ik bleef je al die
              jaren dragen. Je was zo
              vertrouwd ondanks dat
              je me geen bescherming
              aanbood.
 
 
              Toen werd die mantel
              ineens van mijn lijf
              gerukt en bood men mij
              een nieuwe mantel aan.
              Maar in mijn nieuwe
              mantel voelde ik mij
              een vreemde.
 
 
              Ze voelde onwennig, niet
              warm en zo koud aan dat
              ik hem terug heb uitgesmeten
              ik kon met die mantel niet
              leven. Nee in die nieuwe
              mantel voelde ik me
              totaal verloren.
 
 
              Daar stond ik zonder enige
              bescherming om me heen.
              Mijn oude vertrouwde mantel
              was er niet meer en die
              nieuwe wilde ik niet dragen.
 
 
              Een jaar heb ik zonder ook
              maar enige bescherming
              rondgelopen. Alles kwam
              ik tegen en kon me totaal
              niet weren. De koude heb ik
              intens gevoeld. Geen enkele
              bescherming  tegen de regen.
              Tot me door een vriend een
              nieuwe mantel werd aanboden.
 
 
              Deze voelde zacht en warm aan.
              Ik heb er dagen over gedaan
              maar trok ze uiteindelijk dan
              toch aan bang,onzeker dat ook
              deze mantel weer onwennig
              ging zitten.
 
 
              Toch deze gaf me een beetje
              warmte,en beschermde me
              tegen de regen die met bakken
              naar beneden viel. En met
              momenten verlangde ik toch
              weer naar mijn oude vertrouwde
              mantel.
 
 
              Maar na een tijd begon ik in
              deze mantel een vertrouwd
              warm en veilig gevoel te
              krijgen zelfs geborgenheid
              gaf ze me steeds vaker net
              of ze op maat voor me was
              gemaakt.
 
 
              Nu ben ik blij dat men mij deze
              nieuwe mantel aanbood en mijn
              oude mantel van mijn lijf heeft
              gerukt en weggesmeten. Ik voel
              steeds meer welbehagen in mijn
              nieuwe mantel en wil deze nu
              voor altijd blijven dragen.
 
 
 
 
2006
Lees meer...   (26 reacties)
 
 
 
 
 
Door de woorden
als een spinnenweb
aaneengeregen
probeer jij
  mij in je web
te vangen.
 
  
Toch weet dat
 ik in het verleden
al een keer
uit een web ben
 kunnen ontsnappen
en er geen
  twee keer in wil
 belanden.
 
  
Want dan zou
ik wel eens
 als prooi in je
 web kunnen
 belanden. Woorden
 als een web
aaneengeregen.
 
  
Ik laat me echt
 niet meer zo
 gemakkelijk
 over halen. De
 liefde bestaat niet
alleen uit lieve
 woorden. Elkaar
vertrouwen, respect,
geborgenheid,
en vooral veel liefde
geven.
 
  
Toch elkaar ook
 de vrijheid
kunnen geven en
niet als een prooi
 in je web gesponnen.
Want dit is
onbegonnen toekomst
opbouwen.
 
  
Hoe mooi je je
web ook hebt gesponnen
om je prooi naar
binnen te halen.
Weet dat schoonheid
vanbinnen zit
en niet hoe mooi
je de buitenkant
van je web
ook hebt maakt.
 
  
Ik zal niet zo snel
in je web belanden.
Ik hou me nog
 een tijdje op
veilige afstand.
En wie weet zal ik
op een dag je web
betreden.
 
 
 Al was het maar
 om de vriendschap
 die je me
probeert te
 geven.
 

Januari 2007*
* Ondertussen is het web totaal
vernield en bleek de vriendschap
 alleen uit loze woorden te bestaan.
 
Lees meer...   (26 reacties)
 
 
 
        Wie geen kleuren meer ziet
        Wie niet luistert naar de wind
        Wie de zon niet meer voelt schijnen
        Wie geen sterren aan de hemel meer
        vind
        Wie de liefde in het leven heeft
        verloren
 
 
        Wie zal je de kleuren van de
        regenboog laten zien?
        Wie zal je doen luisteren naar
        de melodie van wind?
        Wie zal je gezichtje draaien
        naar de stralen van de zon?
        Wie zal je de sterren aan de
        hemel wijzen?
        Wie zal je de liefde voor het
        leven terug in je hart laten
        vloeien?
 
 
        Een vriend die helpt je de kleuren
        van de regenboog weer te vinden
        Een vriend die je zal doen luisteren
        naar de melodie van de wind
        Een vriend zal je de warmte van
        de zonnestralen laten voelen
        Een vriend zal je de sterren aan
        de hemel tonen
        Een vriend die zijn arm om je
        schouders legt en je de weg naar
        de liefde toont die jij even was
        verloren.
 
 
       "Echte vriendschap bestaat als
        jij het in je hart toelaat "
 
 
 
Oktober 2006
Lees meer...   (68 reacties)
 
 
 
 
 
 
 
 
                    Als ik je zorgen kon
                    wegnemen die je hebt
                    van verdriet en pijn
                    Dan zou ik ze je
                    ontnemen.
 
 
                    Als ik op al je vragen
                    een antwoord kende
                    Dan zou ik de hele dag
                    met je spreken zodat de
                    vrede weer in je
                    terugkeerde.
 

                    Als ik je rust in je hart
                    kon geven door alleen
                    maar liefde aan je te
                    geven. Tot de kalmte
                    weer in je terug keerde
                    Dan deed ik dat telkens
                    weer.
 
 
                    Als ik je beter kon laten
                    voelen. Door mijn
                    schouder aan je te geven
                    om op te leunen om het
                    geen je werd aangedaan
                    aan verdriet en pijn.
                    Dan gaf ik je mijn schouder
 
 
                    Maar ik kan je dit alles
                    niet geven. Daar we het
                    zelfde voelen. En ik weet
                    ook geen antwoorden op
                    al mijn vragen. Toch wil
                    ik jou verdriet samen
                    met het mijne dragen.
                    Dan doet het voor ons
                    beide een beetje minder
                    pijn.
 
 
                    Zodat je weet dat je niet
                    alleen bent met al je
                    verdriet en pijn. Ik wil je
                    enkel laten weten. Je
                    staat niet alleen je hebt
                    een vriend om je heen.
 
 
 
 
Februari 2006
Lees meer...   (40 reacties)
 
 
 
 
 
 
 
        
          Als ik er morgen niet meer ben.
          Stuur me dan geen bloemen.
          Als je ze bij leven niet aan me
          hebt willen geven hoef je ze
          er dan ook niet komen neer te
          leggen. 
 
 
          Als ik er morgen niet meer ben.
          Kom me dan ook niet bezoeken.
          Bij leven kende je de weg niet
          meer naar hier en verdween je
          uit mijn leven. Dan hoef je er
          dan ook geen moeite meer
          voor te doen.
 
 
          Als ik er morgen niet meer ben.
          Schrijf dan geen kaartje om je
          medeleven te betuigen. Want
          bij leven stuurde je me ook
          geen kaartje op mijn verjaardag.
          Hoef je er dan ook geen achter
          te laten.
 
 
          Als ik er morgen niet meer ben.
          Laat dan geen traan om mij want
          het is niet oprecht gemeend. Bij
          leven verdween je op het
          moment dat ik mijn tranen met
          je wilde delen toen ik het moeilijk
          had in het leven. Hoef je nu geen 
          traan om me te laten.
 
 
          Denk nu aan me nu ik nog leef
          dan zal je er als ik er morgen niet   
          meer ben veel beter mee kunnen
          omgaan door je vriendschap die
          ooit zo hoog in het vaandel stond
          en die je me ineens niet meer
          wilde geven.
 

          Toch als ik er morgen niet meer
          ben kun je het enkel maar
          berouwen om de verloren
          tijd die jij hebt laten
          vergaan die je nooit meer
          kan inhalen. Want ik ben
          dan degene die jou heeft
          verlaten.
 
 
Januari 2007
Lees meer...   (51 reacties)
 
 
 
 
 
Als iemand je
 vertrouwen geeft.
 Weet dan dat
je dit ook
respecteert.
 En misbruik niet
 het vertrouwen dat
 je hebt gegeven.
 
 
 Je kunt er iemand
 zo diep mee kwetsen
 in het leven.
Waardoor een
ander geen vertrouwen
 meer aan iemand
 durft te geven.
 
 
 Besef dat je
deze persoon diep
kwetst in hart
en ziel.
 Probeer elkaar tot
 steun te zijn
en niet elkaar te
bezeren door het
vertrouwen wat je
had gegeven
 zomaar te gaan
 negeren.
 
 
 Doe bij een
ander niet dat je
 niet wil dat je
 eigen geschiet. Hebben
ze je dan niet
 geleerd dat
 het vertrouwen dat
men je heeft gegeven
niet zomaar van
de daken moet
gaan schreeuwen.
 
 
 Besef dat wat
je een ander geeft
zich op een dag tegen
 je keert.
 Dan zul jij degene
 zijn die zit met
 verdriet en pijn.
Dan zul jij beseffen wat
 vertrouwen geven
betekend in het leven.
 
 
 
Augustus 2006
 
Lees meer...   (37 reacties)
 
 
 
 
 
 
 
Als je woorden
alleen maar
pijn doen praat
dan niet. Weet dat
pijnlijke woorden
diepe sporen
 kunnen achter laten
in iemands hart.
 
 
 Gebruik woorden
met gevoel van liefde
niet met haat.
Gebruik je woorden
niet om over
andere te praten.
Als je jezelf kent
zal je dit beter
maar laten.
 
 
 Laat je woorden
iemand tot steun zijn.
Die hun weer kracht
geven om verder
te leven.
Laat woorden een
 sleutel zijn in
iemands hart.
 
 
 Als je woorden
de juiste zinnen
vormen. Kan
het leven heel
 anders zijn
zonder verdriet
en pijn.
 
 
 Woorden een mooi
gegeven als je
weet hoe je
 ze moet gebruiken.
Woorden zijn er in
alle talen maar men
moet ze weten te
handhaven
Dan kan het leven
mooi zijn door
woorden van liefde
en zonder venijn.
 
 
 
 
Maart2006 
 
Lees meer...   (20 reacties)
 
 
 
 
 
Dichters laten hun hart
alleen maar spreken
 
 
 
 Dichters laten hun
 hart alleen maar
 spreken.Door hun
 gevoelens en
 gedachten vrij te
 laten gaan.
 
 
 Soms veel verdriet
 dat men anders
niet zou zien.
Vreugde en realiteit,
zon, regen, sterren en
 vooral veel liefde
 die je in gedichten
 kunt delen.
 
 
 Woorden die niemand
 van een dichter
kan ontnemen want
het zijn hun
gevoelens en gedachten
op papier
 neergeschreven.
 Ieder in zijn eigen
stijl soms strak en
kortaf.
  
 
Maar ook veel
gedichten met gevoel
en passie
 omschreven. En
soms dan hoop je dat
 deze gedachten en
gevoelens
 worden gelezen.
 
 
 Al blijven sommige
 gedichten voor de
 buitenwereld ongelezen
 omdat men
 deze gevoelens niet
 wil delen.
 Omdat ze misschien
 wel het diepste
van hun hart
 blootgeven en zei
 niet willen
dat dit word
gelezen.
 
 
 Toch het mooiste
 gegeven is als je
 gedichten in een
 boek worden
 uitgegeven wat
 voor vele
dichters een droom
is in hun leven.
 
 
 En mij werd die
kans al zo vaak
aangeboden toch steeds
 bleef ik het
 ontlopen maar en na
 lang vragen heb ik dan
toch een bundel
 laten maken.
 
 
 Best een vreemd
 gevoeld dat straks
 vreemde mensen
 mijn gevoelens
 in gedichten
 neergeschreven
zullen lezen.
 
 
 Maar ik hoop dat
het veel steun
aan het goede doel
zal geven. Dit is voor
mij de enigste rede
dat ik het heb
 laten uitgeven.
 
 
Voor meer inlichtingen
klik *Hier*
De netto opbrengst van
deze gedichtenbundel gaat
in zijn geheel naar
*Klik op het plaatje*
 
Maart 2007*
* Ik wil langs deze weg al de lieve mensen
danken die een boekje hebben gekocht
en zo een steentje hebben bijgedragen
aan de Mediclowns.
Lees meer...   (20 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl