Als het hart en gedachten
                elkaar ontmoeten, spreekt
                het hart vanuit een diep
                gevoel. Ze zijn samen één.
                Toch zijn ze soms ook de
                grootste vijanden van elkaar.
 

                Bij vreugde en geluk vloeien 
                ze samen tot één geheel en
                leven ze in harmonie. Toch
                als verdriet, twijfel, angst,
                onzekerheid je levenspad
                betreden, zijn ze het zo vaak
                oneens met elkaar. De
                gedachten zoeken naar een
                juiste weg, maar het hart wil
                deze weg niet altijd volgen.


 
                Het hart laat de tijd stil staan
                omdat wat ze lief heeft niet
                wil laten gaan, maar de
                gedachten duwen je vooruit,
                willen niet dat je vastklampt
                aan het verleden, want dit
                brengt geen toekomst in het
                heden. 
 
 
                Toch door deze gedachten
                met papier te delen opende
                dit voor mij een heel nieuw
                leven. Zoveel mensen
                (h)erkenning kunnen geven
                waardoor zij weer moed en
                kracht vonden om net als ik
                het hart en gedachten weer
                in harmonie te laten
                samenleven en zo het geluk
                langzaam weer terugkeerde.
 
 
 
" Als het hart en gedachten
 elkaar ontmoeten"
 
Auteur: Blauwhartje
 
ISBN/EAN 978-90-78459-54-5
172 pagina’s
 
Met dank aan:
Omslag ontwerp: La luna
voor haar mooie tekening
Met 8 kleurenafbeeldingen van
Blauwhartje
Harde omslag met leeslintje
Prijs € 26.50
 
De netto opbrengst van
mijn gedichtenbundel gaat
in zijn geheel naar
 
Voor wie mijn gedichtenbundel
graag in zijn bezit wil hebben
Kun je een mailtje sturen
met je naam en adres
op een van onderstaande
E-mail adressen:
of
 Waarna het boek je zal worden
toegestuurd.
 
Prijzen zijn inclusief BTW & verzending.
 
 
2009
Lees meer...   (342 reacties)
 
 
 
 
 
      Als je verdrietig bent en je voelt je alleen 
      Liefde je hart heeft verlaten
      Stromen er bittere tranen
 
      Je kan het niet aanvaarden
      Enkel pijn en smart in je hart
 
      Eenzaam en alleen
      Even niet weten waarheen
      Nodig dan een vriend uit
      Zo zal jij je niet meer eenzaam voelen
      Al is het maar voor even
      Anders zal de eenzaamheid zwaar gaan wegen
      Maar met vrienden om je heen
 
      Ben je niet meer zo alleen
      En kun jij even je hart verluchten
      Niemand is graag alleen
      Tranen delen is de eenzaamheid helen.
 
 
 
 
2009
Lees meer...   (21 reacties)
 
 
 
 
 
 
                Letters vullen het blad,
                niet wetend of deze
                woorden worden
                begrepen die worden
                neergeschreven.
 
 
                Gedachten en gevoelens
                een plaats geven door ze
                met papier te delen.
                Telkens weer afvragend
                of de lezer deze woorden
                weet te waarderen.
 
                Soms leest men (h)erkenning
                en soms kan men de woorden
                niet verstaan, begrijpen ze de
                taal van het gevoel en hart niet.
 
 
                Schrijven dan harde woorden
                die menig schrijver angst geven
                zijn/haar gevoelens nog langer
                te delen. Oordeel of veroordeel
                een schrijver niet want wie de
                boodschap niet ziet begrijpt
                de schrijver niet. Laat ieder in
                zijn eigen waarde want ieder
                schrijft vanuit zijn eigen gevoel.
 
 
 
2009
Lees meer...
 
 
 
 
 
 
                Langzaam word de nacht
                uitgewist door de ochtend
                die langzaam ontwaakt.
 

                Nog geen mens te
                bespeuren een verlaten
                landschap door de stilte
                omgeven enkel in de verte
                een stil vogel gesjilpt zij
                begroet samen met mij de
                nieuwe dag die nog maar
                pril is in haar bestaan.
 
 
                Langzaam ontwaakt de
                zon die haar eerste zachte
                stralen over het
                ochtenddauw laat
                neerdwalen.
 
 
                Een nieuwe dag is geboren.
                Alle sporen van de dag er
                voren zijn gewist, het
                kalenderblaadje draaien
                want de dag van gisteren
                is verloren door de nieuwe
                dag die is geboren.
 
 
                Waarin we weer nieuwe
                kansen en wegen kunnen
                belopen en gisteren enkel
                nog als een nieuwe
                herinnering in deze nieuwe
                dag is geboren.
 
 
 
2009
Lees meer...   (121 reacties)
 
 
 
 
 
 
                 Men zegt zo vaak vriendschap
                 voor het leven. Zolang het goed
                 gaat en je maar blijft geven
                 zonder zelf terug te nemen.
 
 
                 Ja dan heb je vrienden voor
                 het leven. Tot op de dag dat
                 jij het moeilijk hebt hoe vaak
                 word deze vriendschap voor
                 het leven een bittere
                 teleurstelling omdat net die
                 vrienden nu blijkbaar toch
                 niet die vrienden waren voor
                 het leven nu het jou minder
                 gaat ontdek je dat het
                 vrienden zijn die het woord
                 vriendschap niet waardig zijn.
 
 
                 Pas als zorgen en verdriet
                 je huisje betreden weet je
                 of je ware vrienden hebt in
                 het leven maar heel vaak
                 zijn het net die vrienden
                 die je de rug toekeren.
 
 
                 Ware vriendschap is alles
                 met elkaar delen, vreugde
                 verdriet zorgen en pijn dan
                 pas kun je zeggen ik heb 
                 vriendschap voor het leven.
 
 
 
2009
Lees meer...   (35 reacties)
 
 
 
 
 
                    Telkens weer keerde je
                    terug. Reeds een paar
                    dagen ben je me aan het
                    uitdagen. Je vleugels
                    klapte je telkens toe. Je
                    fotograferen liet je toch
                    gewillig toe.
 
 
                    Maar vandaag na me
                    reeds menige dagen te
                    zijn komen plagen. Vloog
                    je al gelijk voor me door
                    net of je wilde zeggen ik
                    ben ook weer daar.
 
 
                    En net als de afgelopen
                    dagen zat je er weer met
                    je vleugels wijd open
                    gespreid prachtig in al je
                    zijn.
 
 
                    Toch maar weer even
                    proberen om je te
                    fotograferen. Je vleugels
                    liet je vandaag niet toe
                    gaan je gaf me alle kansen
                    je in je schoonheid te
                    fotograferen.
 
 
                    Net of je wilde zeggen je
                    hebt het lang genoeg
                    geprobeerd vandaag wil
                    ik je ten dienste zijn.
                    Op ieder blad gaf je me
                    ruim de keuze en mocht
                    ik je zelf aanraken.
 
 
                    Dankbaar om je op deze
                    manier te mogen
                    fotograferen. Een heel
                    week blijven proberen
                    toch vandaag liet je je
                    gewillig fotograferen.
                    Wat is het leven mooi
                    als je het met de natuur
                    kunt delen.
 
 
 
2009*
*Als je meer foto's wil zien
kun je even op mijn fotoblog
een kijkje gaan nemen
 
Lees meer...   (19 reacties)
 
 
 
 
Mijn moedertje
 
 
Mijn moeder is dement,
Denk niet dat je eraan went.
Aan die vreselijk lege blik,
Alsof ze denkt: Mens stik!
 
Ik kan niet meer met haar
praten. Mn zorgen bij haar
achterlaten. Misschien dat
iemand begrijpt wat ik
bedoel. Als ik zeg dat ik
me soms eenzaam voel.
 
Ooit was ze een vreselijk
vrolijk mens,Met in het
leven maar 1 wens. Dr kids
goed de wereld in te laten
gaan. Zodat wij ons mannetje
konden staan.
 
Ma was je maar weer even
mijn pilaar, Die me troostte
met een klein gebaar. Ma
het is zo moeilijk je steeds
zo te zien. De dood had
eerlijker geweest misschien?
 
Nee je kinderen rennen niet
meer zo hard. Ze kunnen niet
meer tegen deze smart. Die
steeds weer voelbare pijn, Hoe
kan onze moeder nou zo zijn?
 
Vandaar dat ik je zo wil eren,
Je dementie was zo moeilijk
te accepteren! Ma je was voor
mij de liefste vrouw, En ik hoop
dat je weet dat ik van je hou.
 
Voor de liefste moeder van deze
wereld.
 
Geschreven 10 juli 2003.
Gepubliceerd op een website
van een medechatter!
 
 
Moeke©
 
 
2009*
*Wil je ook graag een gedicht (van jezelf)
delen mag je het sturen naar
dan plaats ik het medertijd hier
op mijn logje.
Lees meer...   (12 reacties)
 
 
 
 
 
 
                    Heb je vandaag al tegen
                    je medemens goedemorgen
                    gezegd, je buren al even
                    vriendelijk begroet, een
                    dank je wel geuit aan de
                    persoon die een inspanning
                    voor je heeft gedaan ?
 
 
                    Ben je niet vergeten je
                    geliefde een dikke knuffel
                    te geven en zachtjes
                    tegen elkaar fluisteren;
                   ‘ik hou van jou?’
 
 
                    Het zijn maar kleine
                    attenties van de dag,
                    maar ze hebben zo een
                    grote waarde in het
                    dagelijkse leven die
                    men zo rap is vergeten.
 
 
                    Zeg eens wat vaker
                    goedemorgen, goedendag,
                    dank je wel, ik hou van jou.
                    Je zult je dag heel anders
                    beleven door de vreugde,
                    die met deze kleine woorden
                    worden meegeven.
 
 
 
2009
Lees meer...   (30 reacties)
 
 
 
 
 
 
 
                   Zoals zo vaak word
                   geschreven je moet de
                   weg bewandelen die
                   voor je is bepaald.
 
 
                   Met vallen en opstaan
                   of je nu links of rechts 
                   zal gaan je zult ze 
                   moeten nemen zoals
                   hij je is aangewezen.
 
 
                   Toch je pad word niet
                   steeds bezaaid met
                   bloemen keuren en
                   geuren ieder van ons
                   zal op zijn weg wel
                   eens moeten treuren
                   door dingen die
                   gebeuren.
 
 
                   Ook al zie je bij andere
                   vreugde en geluk ook voor
                   jou komt het geluk en de
                   vreugde ook weer. Al denk
                   je nu keer op keer waarom
                   gebeurd dit mij nu weer.
 
 
                   Weet dat er aan het einde
                   van iedere moeilijke weg
                   een lichtpuntje is kijk, maar
                   eens goed zoek niet naar
                   geluk want dan vind je het
                   niet kijk om je heen het zijn
                   de kleine dingen die je weer
                   vreugde geven.
 
 
                   Toch nu zul je je weg moeten
                   belopen zoals ze is gekomen.
                   Verlies niet de moed want
                   ik ben zeker dat je ook hier
                   weer uit zal komen en het
                   geluk ook voor jou word
                   herboren.
 
 
 
2009
Lees meer...   (35 reacties)
 
 
 
 
 
                Er zijn zoveel mensen
                op de wereld ,verschillend
                in rassen en kleuren. Toch
                onze gevoelens zijn allemaal
                hetzelfde.
 
 
                Alle voelen we liefde,
                genegenheid, vreugde,
                verdriet en, angst,
                machteloosheid en pijn.
 
 
                Eén wereld en toch kunnen
                we niet met en naast elkaar
                leven en hebben we niet
                allemaal het zelfde streven.
 
 
                Oorlog in andere landen één
                streven zelfs kinderen word
                een geweer gegeven.
                Waarom hebben we niet
                allemaal één streven in het
                leven.
 
 
                Liefde heeft toch zoveel meer
                te geven. Laten we dan ook
                nooit de hoop opgeven en
                blijven streven dat de liefde
                op deze wereld ooit zal
                overheersen.
 
 
                Eén wereld één gevoel
                          " LIEFDE ".
 
 
 
2009
Lees meer...   (24 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl