ALLES WACHT...
 
 
               ALLES ZUCHT...
               ALLES ADEMT...
               IK KIJK TOE...
               VERZET GEEN VOET...
               IK VOEL EN OBSERVEER...
               TAST MIJN EIGEN GRENZEN AF...
               PROBEER DIE TE VERLEGGEN...
               MAAR DE TEGENSTAND IS GROOT...
               DE COCOON WAARIN IK LEEF WAS
               ALTIJD AL MIJN THUIS...
               NU ECHTER VOEL IK MIJ EEN RUPS
               DIE STILLAAN VLINDER WORD...
               VANDAAR...
               ALLES WACHT...
               ALLES ZUCHT...
               ALLES ADEMT...
 
               Sandra©
 
 
Uit het boek
 
Haar website:
 
 
2009*
*Wil je ook graag een gedicht (van jezelf)
delen mag je het sturen naar
dan plaats ik het mettertijd hier
op mijn logje.
Lees meer...   (11 reacties)
 
 
 
 
 
Mensen kijken op het strand
 
 
Ik zat op het strand van Scheveningen
en keek wat om me heen.
Links zag ik twee meisjes naderen,
prachtmeiden van kop tot teen.
 
Rechts naderde een wat oudere man,
met een buik als was hij zwanger.
Ook hij ontwaarde het schoons,
hield zijn buik in en leek
opeens twee koppen langer.
 
Toen hij het tweetal was gepasseerd
liet hij de lucht heel snel ontsnappen.
Door de kracht waarmee dit gebeurde,
zag ik het elastiek van zijn zwembroek
knappen.
 
Daar stond hij nu in vol ornaat,
naakt... midden op het strand.
Met nog steeds een bierbuik
en met zijn zwembroek in zijn hand.
 
De moraal van dit gedicht:
 
Mannen doe je niet mooier
voor dan dat je bent,
want ik heb het zelf gezien;
Ook met een bierbuik blijf je
GEWOON EEN VENT.
 
 
@Tiny Vrolijk.
 
 
Tiny heeft verschillende boekjes
geschreven wil je er graag
meer over lezen kun je
*hier* klikken
 
 
2009*
*Wil je ook graag een gedicht (van jezelf)
delen mag je het sturen naar
dan plaats ik het medertijd hier
op mijn logje.
 
Lees meer...   (10 reacties)
 
 
 
 
 
 
 
                        Een Moment
 
              Ik kom binnen bij mijn Moeder
              ze is erg ziek en totaal verward
              dan neem ik haar in mijn armen
              met heel veel verdriet in mijn hart.
              Ze ziet dingen die er niet zijn
              pijn.... angsten ze is zo bang
              ze klampt zich aan mij vast
              met haar gezicht tegen mijn wang.
              Ze zegt vreselijke dingen
              voor haar zijn ze echt
              zachtjes druk ik haar tegen mij aan
              wel wetend dat zij heel hard vecht.
              Intens verdrietig hoor ik haar huilen
              zij mompelt " ik wil nog een poosje
              blijven"
              mijn Moeder in doodsnood
              ik voel haar angstig verstijven.
 
 
              Haar geest is op dat moment heel ver
              weg iets in haar vecht door
              waarom moet zij dit nog doormaken
              steeds vraag ik mij weer af....
              Waarvoor?
              Ik koester haar en heb haar lief
              strijk zachtjes door haar, haar
              dan kijkt ze mij aan en zegt
              Gre, hoe zou het wezen daar.
              ik vertel haar dan over God
              en hoe het zal zijn
              heel mooi mam, heel vredig
              zonder angsten en al die pijn.
              Dan pakt zij mijn hand stijf beet
              en houd op met huilen
              drukt zich verder tegen mij aan
              en blijft nog even in mijn armen
              schuilen. Een moment later staart
              ze weer in de verte
              wat zit ze daar klein en broos
              haar geest weer ver weg
              en ineens is zij weer heel erg boos.
              Ik denk, mam ik hou van jou
              jij kan er niks aan doen 
              een stukje van jou is niet meer
              op aarde ik knuffel haar en geef
              haar een dikke zoen.
              Hopende dat de pijn en angst op
              zal houden je geest niet meer hoeft
              te dwalen
              Mam....ik zal je vreselijk missen
              toch vraag ik soms God, jou te
              komen halen.
 
 
              Gre Hulspas©
              Gre haar website vind je *Hier*
 
 
Haar bundel
Meer informatie vind je op
 
 
2009*
*Wil je ook graag een gedicht (van jezelf)
delen mag je het sturen naar
dan plaats ik het medertijd hier
op mijn logje.
Lees meer...   (10 reacties)
 
 
 
 
Gaven
 
Bijzondere gaven,
Die heb jij.
Je voelt,
En ziet,
Diegenen die bij ons,
Weg moesten.
Je maakt ons verdriet,
Zoveel draaglijker,
Omdat je weet,
Dat het DAAR,
Goed is.
 
 
Gitte kruikemeier©
 
*klik op het boekje voor meer informatie*
 
 
2009
*Wil je ook graag een gedicht (van jezelf)
delen mag je het sturen naar
dan plaats ik het medertijd hier
op mijn logje.
Lees meer...   (9 reacties)
 
 
 
 
 
 
Bijna lente
 
 
Zonlicht ontwaakt,
warm licht in mijn ogen.
 
Een vogel komt voorbij gevlogen,
hoor een kikker die kwaakt,
 
De lente staat op beginnen,
het maakt me blij van binnen.
 
 
Elisabeth©
 
* Mijn gastdichter is morgen jarig
het zou leuk zijn als jullie haar even
zouden gaan feliciteren.
Dank je wel.
 
 
2009*
*Wil je ook graag een gedicht (van jezelf)
delen mag je het sturen naar
blauwhartje@gmail.com
dan plaats ik het medertijd hier
op mijn logje.
 
Lees meer...   (6 reacties)
 
 
 
 
 
Eens
 
 
Eens..
 was er een kind, zo klein
zo fragiel en fijn,
nog geen vijf,
een kleine knuffelbeer
in een eenzaam lijf
verlangend naar de keer
dat iemand haar écht ziet.
 
Verlangend naar een arm die haar
met en zacht gebaar
omarmen en beschermen wil.
Ze lijkt zo kalm en stil
maar wie goed in die mooie ogen ziet,
leest daarin van verlangen
naar aandacht en liefde
naar iemand die haar echt ziet.
 
Nu...
 is er een vrouw,
niet fragiel en fijn, maar
met hetzelfde verlangen
als dat kind van nog geen vijf,
naar die arm vol warmte om haar lijf.
 
Nu...
 een grote knuffelbeer
wetend dat dat verlangen
altijd zal blijven hangen.
Van buiten kalm en stil
van binnen die kleine knuffelbeer.
 
Dat fragiele kind,
nog steeds klein en bang,
het is al zolang
dat ze wacht
op die ene keer....
dat die zal komen,
daarvan blijft ze dromen....
 
Dat iemand naar haar kijkt en lacht
en dan zegt, heel zacht;
“Dag,
lieve, kleine knuffelbeer....”
 
©Monique.
 
 
Haar gedichtenbundel
 
 
A5 formaat
139 pagina's 
kleurafbeeldingen van de auteur
Prijs € 22
 
Meer info *klik*
2009*
 
*Wil je ook graag een gedicht (van jezelf)
delen mag je het sturen naar
blauwhartje@gmail.com
dan plaats ik het medertijd hier
op mijn logje.
Lees meer...   (7 reacties)
 
 
 
 
 
Voorbij
 
You can't always get what you want
Kinderbijslag video
en mooie vrouw
die zegt
ik hou van jou
 
sommige jagen het na
anderen gooien het weg
geluk
is het enige
waaraan je vraagt
blijf me trouw
 
Hoe vaak hoor je
You've got to make it on your own
alle kleurloze dagen
eenzame nachten
glijden voorbij
zijn zo gewoon.
 
Zoveel herinneringen
van jou en mij
vlijmscherpe messen
flitsend door mijn hoofd
al die liefde
zomaar verloren...
zomaar voorbij..
 
 
©Liesbeth vollemans
 
2009*
*Wil je ook graag een gedicht (van jezelf)
delen mag je het sturen naar
dan plaats ik het medertijd hier
op mijn logje.
Lees meer...   (8 reacties)
 
 
 
 
 
Kritiek
 
 
Kritiek komt iedereen
wel eens over de lippen,
vaak komt het onverwacht
negatief je leven
binnenwippen.

Vaak ondoordacht en
achteloos uitgesproken
ofwel geschreven,
beïnvloedt het bijna
altijd ieders leven.

De term heeft van nature
een negatieve klank,
opbouwend is het zelden,
je hebt het maar te slikken
tegen wil en dank.

Een ieder van ons maakt
zich er schuldig aan,
de één wat vaker dan de
ander, toch worden er velen
pijn mee gedaan!

Wie van ons heeft niet
de mond vol van respect,
acceptatie en begrip voor
de ander,terwijl er stiekem
van alles wordt gezegd,
over die ander,
met elkander!

We doen het allemaal,
niet één uitgezonderd,
veroordelen van een ander,
achteloos. En wat als het
jou gebeurt, wordt jij dan
 niet ook boos?

Achteloos uitgesproken
woorden, neergeschreven
regels, zinnen die raken,
onnadenkend dingen
uiten, respect voor je
medemens verzaken!

Daarom, heb begrip voor
iedere ander, hoe anders
ook dan jij! Accepteer hen
om hoe ze zijn, om wie
ze zijn, sta met hen zij
aan zij!

Kritiek geven en kritiek
krijgen, onlosmakelijk
onderdeel van het leven.
Maar in dat geven en
krijgen van kritiek kun
je met een beetje goede
wil, respect en liefde mee
weven!

Met dat beetje goede
wil, je beste beentje voor...
Komt het vast goed als
we elkaar kunnen bemoedigen
met de woorden:
"kom op, we gaan ermee
 door!"

Pas je aan aan die ander
maar 'slechts' tot aan
je eigen grens! Zodat jij over
die ander, én die ander
over jou, oprecht kan zeggen:
"dat is een goed mens!"

Heb jezelf lief, koester je
 eigen ik, bescherm jezelf
waar je kunt. Maar laat ook
zien dat je je medemens
respect en levensvreugde
gunt.
 
 
Melody©
 
Toen ik dit las heb ik Melody
gevraagt of ik het als gastgedicht
 mocht plaatsen want ik denk
dat het een gedicht is dat vele
zal aanspreken.
 
 
Melodey organizeerd ook
 weer een loghop
op 1 maart wie graag
wil meedoen kan zich nog
inschrijven.
 
 
2009*
*Wil je ook graag een gedicht (van jezelf)
delen mag je het sturen naar
blauwhartje@gmail.com
dan plaats ik het medertijd hier
op mijn logje.
Lees meer...   (12 reacties)
 
 
 
 
 
‘’ Andere keuzes ‘’
 
 
 
Je maakt andere keuzes in je leven
het is goed, want zij voeden jou
op weg naar nieuw geluk,
het maakt je vrij om te kiezen
dat wat jij maar wilt.
 
Heb je in het verleden verkeerde
keuzes gemaakt daarom ben je
nog niet slecht je kunt altijd
opnieuw beginnen  elke minuut
van de dag want het mag.  .. echt.
 
Alles op een positieve manier
bekijken kan ook, maar toch ..
heeft het tijd nodig.
De liefde in je eigen hart
brengt je heel ver .. maar toch
gaat het niet zo
van de ene op de andere dag.
 
Natuurlijk mag je altijd andere
keuzes maken het zou niet goed
zijn als dat niet kon, maar toch .. 
soms is het moeilijk en niet te
bevatten hoe je de juiste keuzes
moet maken in het leven, de juiste
keuze kan maken om juist  te
overleven.
 
 
Janneke©
 
Uit Mijn 2de Bundel ...
 
 Janneke haar site
 
 
2009
Lees meer...   (8 reacties)
 
 
 
 
 
 
 
Slaap lief meisje- mijn lief
 
 
En langzaam hang ik
aan de wind
Schrijf je naam op de zon
het water
en lippen in rimpels
 
Laatste rozen zingen
in zwijgend
rood
 
Drink ik honing en bloed
bij een ochtend dauw
 
Ooit was plukken mooi
slechts liefde
fluisteren
tussen Madeliefjes
 
Hoe stil, mooi kon zijn
in zwijgen…….. lief kind
 
De dood noemt zichzelf
het licht
 
Ik heb de dag nimmer vernomen
aanschouwd
in duinen en gras
of daartussen onder het licht
Wat zich ontvouwde in volheid
 van mijn hart.
 
Ik kan nooit meer zijn
in ieder wankel
antwoord
dat in plukken van
eenzaamheid
kan delen.
 
Slaap lief
meisje mijn lief.
 
 
 
Duvera Marianne©
 
 
2009
Lees meer...   (8 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl